Close

Even voorstellen: familie van Lent te Rotterdam

Wanneer je een persoon of familie gaat volgen via Instagram of op een blog zoals deze is het wel zo fijn om te weten over wie je leest. Ik ben niet zo heel erg geneigd om bang te zijn dat mijn privé informatie op het internet terecht komt (want dat staat het toch allang) en ik heb nog altijd in de hand wát ik precies zeg. Dus daarom mogen jullie gewoon onze naam en achternaam weten en als je even zoekt kom je er ook heel makkelijk achter wat ons adres en telefoonnummer is. There goes privacy… Maar daarover misschien een andere keer meer.

Wij zijn dus Boaz (32) en Judith (28) + onze kinderen Benjamin (3) en Reeva (2 maanden). Boaz en ik zijn dit jaar negen jaar bij elkaar, waarvan in september zeven jaar getrouwd. Ik was dus heul jong toen we trouwden, bijna 22. Misschien helpt het een beetje als ik je vertel dat ik mezelf al veel ouder en volwassener vond dan 22 jaar (wat niet wil zeggen dat dat ook zo was). Als ik nu hoor dat iemand met 21 jaar trouwt reageer ik exact hetzelfde als iedereen bij mij deed. En twee seconden later herinnert iemand me er aan hoe oud ik zelf was… Maar goed, ik vond mezelf niet zo jong. Ik vertel een andere keer wel wat meer over onze ‘lovestory’ (als de man me permissie geeft, ik heb beloofd alles waar hij in voor komt te laten proofreaden). We hebben nog niet echt foto’s met z’n viertjes, dus hierboven staat een foto van toen Benjamin nog een kleine hubbabubba baby was, nu twee jaar geleden.

Toen we trouwden zijn we in Rotterdam gaan wonen. Eerst een jaar in een lekker goedkoop (dat bestond toen nog) appartementje op Zuid, vlakbij Maashaven, en daarna in een rijksmonument in Spangen. Voor wie Rotterdam kent: Spangen staat niet heel goed bekend als wijk. Het was het getto van Rotjeknor, zeg maar. (Wie kent de serie Spangen nog, met Monique van de Ven en Linda de Mol?) Met heroïnespuiten in de portieken. Super gezellig. Maar het complex waar wij woonden was net gerenoveerd en vormde het startsein voor het schoonmaken en opknappen van de wijk, dus wij hebben niet perse het ergste meegemaakt. Gelukkig voor Boaz was er nog wel wat sensatie (houdt ‘ie van) (heb ik niet laten proofreaden) toen er in de winter schoten klonken ’s nachts en er een achtervolging bleek te zijn geweest tussen een bende en de politie. Ze hadden de met kogels doorzeefde auto maar achtergelaten. Maar die begon in het centrum dus eigenlijk niet de schuld van Spangen…

Daar woonden we súper leuk, al klinkt bovenstaande alsof dat niet mogelijk was. We hadden een maisonette op de tweede verdieping met een grote ‘bovenstraat’ en de drie buren naast ons werden goede vrienden. Het was bijna een Friends-tafereel en wie mij kent weet dat ik Friends-geek ben en elke scène uit m’n hoofd ken. Dus ik was gelukkig.

Nadat Benjamin geboren werd vonden we het tijd om een huis te vinden met een tuin er bij in een wat rustigere wijk, en verhuisden we toen hij zes maanden was naar het degelijke Prinsenland, net buiten de ring van Rotterdam tegen Kralingen aan. Hier hebben we een grandioos uitzicht op water en daar genieten we elke dag van. Met tien minuten fietsen zijn we bij de Kralingse Plas en die plek is één van m’n favorieten in de hele stad. Ik zal nog wel een keer een guide maken van Rotterdam, want mijn allerdiepste verlangen is dat iedereen het hier net zo leuk gaat vinden als ik.

Toen Boaz en ik elkaar net leerden kennen werkte hij in Dordrecht in de jeugdverslavingszorg. In de tussentijd is hij twee keer van baan gewisseld, eerst naar het Leger des Heils en nu bij het Centrum voor Jeugd en Gezin als jeugd- en gezinscoach. Getrouwd zijn met een hulpverlener is een feest. Elke dag geanalyseerd worden en direct oplossingen aangeboden krijgen. Heerlijk, precies wat een vrouw wil.

Ik heb zelf Communicatie gestudeerd, maar daar stopte ik na twee jaar mee om fulltime te ondernemen in de trouwbranche. Ik kom uit een echte ondernemersfamilie (van vaders kant) dus dat ondernemen was geen verrassing. In de tussentijd ben ik drie bedrijven gestart en zijn er nog veel meer ideeën op de tekentafel gesneuveld (of weer op de plank gezet) want zo zit ik in elkaar. Ik ben een echte conceptontwikkelaar, hou van nieuwe dingen beginnen en kan dat ook heel snel (zoals een blog dus), maar als iets niet lukt ben ik ook niet iemand die daar heel lang om treurt. Momenteel heb ik zwangerschapsverlof en kan ik dus de hele dag genieten van een terror toddler (nee hoor, die zit juist in een heel lieve fase) en een pasgeboren, lief ruikend klein meisje.

Samen met die twee vormen we dus een heerlijk jong gezin. Zoals de tagline op deze website al zegt: a very imperfect family leading a happy life. We zijn alles behalve perfect, maar we leiden een heel simpel, ongecompliceerd en gelukkig leven. Waarom dat zo is vertel ik nog wel een keer.

Voor nu heb ik wel weer even genoeg gepraat. Zodra ik meer heb geschreven over stukjes van ons verhaal zal ik die linkjes in deze post plaatsen zodat je nog meer kunt lezen over ons!

Foto door Selah Photography

3 thoughts on “Even voorstellen: familie van Lent te Rotterdam

  1. Wooow dat klinkt echt superslijmerig, ‘maar anyway, het was de bedoeling om als een soort van “jeej, dit maakt me blij” confettie te strooien in een soort van inbox;)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

%d bloggers liken dit: