Close

Met je baby in de draagzak op de fiets – kan dat?

Vorige week scheen de zon voor het eerst als een malle en heel Nederland wilde er op uit. Wij ook – en daar ontstond een dilemma. We wilden namelijk fietsen, alleen is Birdie nog te klein om in het voorzitje te kunnen. Fietsen in Rotterdam is zo’n beetje het leukste wat er is. Wij wonen net buiten de ring bij Kralingen en fietsen heel graag richting de stad. Langs de Maas met uitzicht op de skyline, of langs de Kralingse Plas. H to the eerlijk. Maar die baby dus, daar vormde zich een probleem. 

Ik had de week ervoor al een keer noodgedwongen gefietst met Reeva in de draagzak en dat vond ik best wel een ding. Misschien vooral omdat ik überhaupt al tijden niet had gefietst (de laatste keer was ik zes maanden zwanger, daarna werd het veel te zwaar om Benjamin in zijn zitje te tillen) en twijfelde aan mijn eigen capaciteiten. Ik bedoel, grote kans dat ik mijn vermogen tot balanceren verloren ben.

Ik besloot langzaam te rijden en vooral heel goed op te letten. Dat laatste probeer ik meestal te doen met fietsen, het is zo onhandig als je van je sokken gereden wordt. Komt altijd precies niet goed uit met je dagplanning. Goed opletten is dus wel een must (ha ha).

Het viel me uiteindelijk mee, dat fietsen met een baby in de draagzak. Wel werd ik regelmatig nagekeken door wat leek jaloerse moeders die hun eigen vrijheid waarschijnlijk misten. Snap ik wel. Maar dit was een ritje van drie minuten naar de peuterspeelzaal – en dat betreffende weekenden wilden we echt een middag lang gaan trappen tegen de wind.

Op Instagram stelde ik toen maar de vraag: kun je met een baby in de draagzak fietsen? De antwoorden waren zeer divers. Ik denk dat de helft het te spannend vond om te doen, want wat als je valt of aangereden wordt? De andere helft zag er geen probleem in, en een paar mensen vonden het gevaarlijk omdat de nek en rug van een baby het hotsen en botsen nog niet aan kan.

We besloten ervoor te gaan. Baby in de Tula en Benjamin bij papa op de fiets. And you know what? IK BEN NIET GEVALLEN EN HET WAS ZO FRIKKIN’ FIJN! Dat moest even in hoofdletters want zó fijn was het. (Anders zou je daar misschien niet van overtuigd raken.)

Reeva vond het ook heerlijk – de ene helft van de tijd keek ze haar ogen uit, en de andere helft sliep ze. Wat een leven. We zijn de hele stad doorgecrosst en hebben loempia’s en kibbeling en ijsjes gegeten op de markt en zijn Benjamin heus niet meerdere keren bijna kwijt geraakt. (Die zou ook in een draagzak moeten.)

 

Wat ik er uiteindelijk van vind? Fietsen met een baby in de draagzak is wat mij betreft oké onder een paar voorwaarden.
  • Niet in de draagdoek, wel in een draagzak zoals mijn (van een vriendin geleende) Tula. Ik weet dan tenminste 100% zeker dat ze zich niet kan loswrikken, en de boel kan ook niet gaan uitzakken zoals een draagdoek soms wel doet.
  • Geen extra kind in het zitje achterop. Ik fiets niet met twee kids. Het wordt er te zwaar door (voor mij) en Benjamin wil nog wel eens gaan hangen in zijn zitje om een boot of tram te kunnen zien, en dat vind ik dan weer wél te gevaarlijk.
  • Alleen routes die mij (redelijk) bekend zijn. Ik wil niet hoeven zoeken en daardoor afgeleid worden. Rotterdam is voor mij geen drukke stad. Ik zou zelf niet zo snel in Amsterdam of Utrecht gaan fietsen omdat het daar allemaal wat kleiner en drukker is opgezet. Hier zijn de fietspaden heel ruim en fiets je bijna nooit samen met de auto’s op de weg.

Wat betreft het argument dat een baby nek en rug niet sterk genoeg zijn voor fietsen… Ik snap heel goed waar dat vandaan komt en uiteraard wil ik super voorzichtig omgaan met mijnkind, maar een nek loopt geen schade op van een ritje zo af en toe. Ga je elke dag een uur fietsen over klinkerpaadjes, ja, dan denk ik dat er op den duur wel een vorm van letsel kan ontstaan, maar een voorzichtige fietstocht een keer in de week moet gewoon kunnen. Als ik een drempel zie ga ik even op mijn trappers staan om de ‘klap’ op te vangen voor Reeva.

Dit is natuurlijk hoe ík er over denk – en je bent vrij om er totaal anders over te denken. Iemand stuurde mij een DM op Instagram met naar mijn idee de beste reactie: elke ouder heeft het beste voor met zijn of haar kind en zal dus ook goed de voors en tegens afwegen, maar komt misschien op iets anders uit dan ik. En zo is het!

Tip: Wil je een soort New Yorks gevoel? Ga naar het park vlak na de Willemsbrug op het Noordereiland. Op zonnige weekenddagen wordt er gevoetbald, er is een hele hoge glijbaan en je kijkt er uit op een soort brownstone huizen en industriële bruggen zoals in Brooklyn. De foto’s in deze post zijn er gemaakt. Ik werd er diep diep diep gelukkig van. Manhattan aan de Maas, my friends.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

%d bloggers liken dit: