Close

Over een duurzamer leven en wonderolie

Laatst luisterde ik naar een podcast (podcasts are back, have you noticed?) over sustainability (in combinatie met geloof) en daar denk ik nu al een paar dagen over door. Duurzaamheid is een hot topic – vooral als je het hebt over grondstoffen en kleding – maar deze podcast ging dieper in op de mindset die er achter zit. In het kort: living sustainable should be driven by love, not by duty. Als je duurzaam leven ziet als een verplichting, zal het nooit verder gaan dan wat noodzakelijk is, én zal het altijd meer moeite kosten dan wanneer het voortkomt uit liefde. Liefde voor de wereld, voor je kinderen, voor de kinderen van je kinderen, maar voor mij ook vanuit liefde voor hoe God ons als mensen heeft gemaakt. We zijn kostbaar, en daarom is het een natuurlijk gevolg dat we ook kostbaar omgaan met onszelf en de wereld om ons heen. 

Boaz en ik zijn beiden groot geworden met het idee dat je zuinig mag leven en goed moet omgaan met de natuur. Je afval scheiden, geen plastic op de grond gooien, en niet te lang douchen. Meer vanuit een common sense manier van leven – geen eten of water verspillen en zo. Ik denk dat het dertig jaar geleden nog niet heel erg relevant was waar een product vandaan kwam. Ik weet nog wel dat we soms eieren bij een boer kochten, maar biologisch was nog geen begrip en verder werd er niet echt stilgestaan bij duurzaamheid. Maar sinds ik zelf verantwoordelijk ben voor een huis(houden) begrijp ik steeds minder waarom er in onze kringen zo weinig gesproken werd over duurzaamheid en productoorsprong, even voorbij de verstandige zuinigheid. Want rentmeesterschap gaat toch juíst over de grotere zaken zoals de behandeling van mens en dier bij het maken van jouw eten en kleding, om maar een voorbeeld te noemen?

Toen Boaz en ik in Rotterdam gingen wonen stonden we aan het begin van onze eigen zoektocht naar een levensstijl die bij ons past. In die eerste periode dachten we over veel dingen totaal anders. We hebben moeten leren wat we belangrijk vinden en daarin ging ik soms te snel en ging Boaz soms te langzaam. Nu, bijna tien jaar later, zitten we over de meeste onderwerpen wel op één lijn. Het grappige is dat we nu op een volgend onderwerp zijn gekomen waar Boaz aan moet wennen en waar ik enthousiast over ben – zo gaan die processen bij ons meestal – en zo blijkt wel dat er altijd weer een volgende stap is die te ontdekken valt. Maar daarover later meer.

Bij Boaz zat duurzaamheid ‘m vooral in de regel dat ik niet hoger mag stoken dan 19 graden (‘je trekt maar een trui aan’), dat ik niet langer dan 5 minuten mag douchen, en ik een waarschuwing krijg als er teveel toiletpapier doorheen gaat (is ‘ie bizar streng op). Maar dat ging hem vooral om zijn portemonnee, en als gunstige bijkomstigheid was daar het milieu. Voedsel is denk ik voor bijna iedereen de eerste stap richting duurzaamheid. Biologisch eten vond Boaz onzin, dat was te duur (hij is zuinig opgevoed, gewoon goedkoop eten). Ik heb hem lang moeten trainen tot hij uit zichzelf bio zuivel, eieren en vlees haalde, maar toen ik hem er naar vroeg gaf hij gul toe dat ik hem geïnspireerd heb om kritischer na te denken over wat hij koopt. My hard work paid off. 

Voor mij is duurzaamheid vooral een ding wat ik wil nastreven als het me niet teveel in de weg zit. Ik wil juist heel erg graag lang en heet douchen, en vind dat ook nodig, en wil nog wel eens gewoon m’n groene afval in de normale container gooien. Aan de andere kant zou ik nooit voor een kiloknaller kiezen en heb ik eco tasjes om geen plastic zakjes voor groente en fruit te hoeven gebruiken.

Sinds begin dit jaar eten we niet meer dan één keer in de week vlees en hebben we alle vleeswaren verbannen. Het vlees dat we eten is afkomstig van Koop een kip en Koop een koe. We delen een groot pakket met vrienden en hebben dan voor een half jaar vlees in de vriezer liggen. Daar pak ik één keer per week iets van, en als we ergens anders al vlees gegeten hebben laat ik het liggen. Verder kopen we bijna alle dierlijke producten in bio vorm. Ik haal alle zuivel, groente en fruit bij Lidl, en wat ze niet hebben haal ik bij Albert Heijn (ik ben picky als het gaat om tomaat in blik en pasta bijvoorbeeld). We zijn wel gewoon ‘normaal’ wat eten betreft – we hebben suiker, zout en vet in huis. We zijn ook voorstander van dierlijke producten, mits het maar enigszins eerlijk en vriendelijk verkregen is, en zullen nooit veganistisch worden. Uiteindelijk willen we heel graag eigen kippen waarvan we de eieren en eventueel het vlees kunnen eten, maar tot die tijd halen we ze bij de kinderboerderij of van Kipster (bij Lidl!). Verder proberen we producten waar veel mensenwerk bij komt kijken (sinaasappels, chocolade, koffie, rijst etc.) ook fairtrade te kopen.

Mijn volgende doel is om meer te koken vanuit het seizoen en op basis van aanbiedingen. Ik maak nu een menu voor de week en ga dan naar de winkel, maar het zou nog leuker zijn om te kopen wat er in het seizoen is en te koken op basis van wat er in de kast ligt. Het dwingt me creatiever te zijn en het is uiteindelijk ook goedkoper.

The point is, als we in ons eten duurzamer kunnen leven, dan is het niet meer dan logisch dat we dat ook proberen door te voeren in andere facetten. Duurzaamheid zit ‘m in veel meer dan alleen de dingen waar dieren bij komen kijken. Duurzaamheid gaat ook om je mindset – over je geld, je tijd, je kleding, je schoonmaakmiddelen, je verzorgingsproducten, je planten, je meubilair – pretty much everything that we use. 

Vorige week bestelden we een set essential oils van Young Living en voor de leuk heb ik me wat ingelezen over het onderwerp. Wat het doet, waar je het voor gebruikt. Voor wie het niet kent: essential oils zijn extreem geconcentreerde pure oliën die gewonnen worden uit kruiden, bloemen en planten. De medicinale kracht van de natuur is al bekend zolang de aarde bestaat, maar onze eigen generatie is dat een beetje uit het oog verloren omdat het nogal zweverig overkomt. ..

Ik weet nu dat Pinterest niet langer wordt gedomineerd door bruiden maar door overenthousiaste moeders die iedereen aan de olie willen helpen (en daar hun zakcentje mee verdienen). Boaz heeft vreselijke hooikoorts, en toen ik vertelde dat ik van een vriendin hoorde dat die olie daar tegen kan helpen was hij direct om. Als in: BESTEL NU ALSJEBLIEFT NU NIET LANGER WACHTEN IETS MOET TOCH HELPEN?! Zo erg ‘om’. Dus nu zijn wij ook aan de olie.

Mijn interesse is gewekt. Wat ik ontdekte is dat die olie ongelofelijk divers is. Van het één kwam het ander en zo maakte ik dit weekend een scrub voor mijn moeder en een voetenbalsem voor mezelf – mét essential oils. Het is bijna als koken. Zelf de controle hebben over wat je maakt en daar trots op zijn – ik vind dat leuk. We weten allemaal dat dingen zelf maken from scratch bijzonder duurzaam is, en daarbij nog gezonder ook. Win win.

We hebben de starterkit nog geen week, dus we zijn nog volop aan het ontdekken hoe het werkt. Ik overweeg jullie mee te nemen in die ontdekkingstocht, maar is dat iets wat je interessant vindt? Willen we dat? Zoals ik op Instagram al zei: kunnen we cool én groen zijn? Ik ben namelijk niet echt een zweverig typje en ik ben eigenlijk wel benieuwd of het mogelijk is om een nuchtere Hollander te zijn maar ook een kastje te hebben vol met wonderolie. Kortom: kunnen we de zweverigheid eraf filteren zodat gewoon het nut van essential oils overblijft? ..

5 thoughts on “Over een duurzamer leven en wonderolie

  1. ja ik ben wel benieuwd naar je olie-ervaring! Ik ben wel bekend met olie maar niet van die hele dure. De smak geld houdt me nu tegen -en vooral mijn man- om dat aan te schaffen. En wat is dat toch met mannen, mijn man is vreselijk laks en zelfzuchtig -sorry schat maar dat is gewoon zo- als het gaat om gezondere keuzes maken, of duurzame. Zoals biologisch kopen! Zucht.

    1. Well yeah, daarom was ik zo verbaasd dat ie het wilde – maar dat was dus vanwege zijn eigen klachten ;). Het was ook wel impulsief moet ik zeggen, but thats us. We gaan zien hoe het bevalt! Iets specifieks waarvoor je het zou willen gebruiken?

  2. ik gebruik nu tea tree olie voor schimmels en zo (tijdens mijn zwangerschap heel erg geholpen bij een blaasontsteking en streptokokken B), kan ook voor in je mond. 1 druppel gorgelen (niet doorslikken), is erg sterk spul. Maar die is gewoon van de Tuinen en werkte als een tierelier.
    Ik zou het wel eens willen uittesten voor de slaapproblemen van mijn man en ook zijn hooikoorts. Dus heel benieuwd naar jullie ervaring. Vraag me wel af, moet je dan wel die ontzettend dure kit hebben of kan het ook gewoon niet met minder dure olie? Maar ja.

    1. Hmmm, ze zeggen dat de kwaliteit van de olie alle verschil maakt – niet alle 100% pure olie is ook écht 100% puur. De werking er van kan dus vele malen sterker zijn bij een betere kwaliteit. That’s what i’ve been told. Iemand zei: er is 1 m2 lavendel nodig voor een flesje van 15 ml. Dat krijg je niet voor een tientje. Dat klonk me wel logisch in de oren…

Leave a Reply

Your email address will not be published.

%d bloggers liken dit: